İnsan Neden Kendi Huzuruna Bu Kadar Düşman?

Blog · 08 Temmuz 2025 · Umut Gülaçtı

Güncellendi: 05 Eylül 2026

Gerçekten, biriyle ilişki kuruyorsun ama o ilişki seni destekleyeceğine stres topuna çeviriyor. Sürekli trip, belirsizli

İnsan Neden Kendi Huzuruna Bu Kadar Düşman?

Gerçekten, biriyle ilişki kuruyorsun ama o ilişki seni destekleyeceğine stres topuna çeviriyor. Sürekli trip, belirsizlik, sessizlik oyunları… Ve sen hâlâ orada, “belki düzelir” diye bekliyorsun. Vaktinden, enerjinden, kendinden yiyerek.

Bak, bir insan eğer seni huzursuz etmekte bu kadar istikrarlıysa, senin de onun hayatından istifa etme hakkın var. Çünkü ilişki dediğin şey kaygı makinesi, stres butonu, özsaygı törpüsü olmamalı. Hatta şöyle söyleyeyim: Seni yükseltmiyorsa, zaten seni aşağıya çekiyordur. Arası yok.

Ve evet… Bazen kendimizi öyle meşguliyetsiz, öyle hedefsiz bırakıyoruz ki… Hayatımızın ana sahnesini başkalarına teslim ediyoruz. O yüzden de gereksiz strese, yersiz beklentilere takılıp kalıyoruz. Halbuki o alanı kendi hedeflerin, hayallerin, yapmak istediklerin doldursa… O ilişki seni esir almak şöyle dursun, mecbur seni yakalamaya çalışırdı.

Benim anlamadığım şey şu: Konuşmuyorsun, derdini söylemiyorsun, içini açmıyorsun… E o zaman ne yaşıyoruz biz? Adı ilişki ama içi boş. Hatta ilişki bile değil bu, ilişememek. Yan yana ama apayrı. Dünya bu hâle geldi biliyor musun? Herkes birbirinin hayatında var gibi ama yok. Ne teması var, ne samimiyeti. Hep dipte dibe ama sürekli tripte.

Bak, insanız biz. Birbirimize iyi gelmemiz lazım. Birlikte büyüyelim, birlikte çoğalalım. Nirvana’ya mı çıkacağız, yerde mi yuvarlanacağız — ama beraber olsun. Yoksa sürekli stres, sürekli kaygı… Hayır yani, bir tane hayatımız var zaten, onu da toksik test alanına çevirmeyelim.

Diyeceğim o ki: Gerçekten seven konuşur. Derdini söyler. Yanında olur. Ve sen de kendini hayatının başrolüne koymayı unutma. Diğerleri sadece yan karakter.

Kaleme alırken aklıma gelen birkaç film:

🎥 Blue Valentine (Aşk ve Küller)
Modern ilişkilerin nasıl yavaş yavaş çürüyebileceğini ve aşk sandığımız şeyin nasıl strese, yabancılaşmaya dönüştüğünü öyle güzel anlatıyor ki… İzleyeni hafif tokatlar.

🎥 Marriage Story (Evlilik Hikayesi)
İki insan birbirini severken bile nasıl birbirine zarar verebilir? Konuşamamak, anlaşamamak, egolar, stres… Bu yazının sinemadaki hali gibi.

🎥 Revolutionary Road (Hayallerin Peşinde)
“Hayal ettiğin hayatı mı yaşıyorsun, yoksa sadece oyalıyor musun?” diye soran, iletişimsizlik ve mutsuzluğu çok iyi anlatan bir film. Ağır ama etkili.

🎥 500 Days of Summer (Aşkın (500) Günü)
“Eksik parçanı başkasında arama” temalı, ilişkide romantik beklentilerin nasıl insanı mahvettiğine dair eğlenceli ama iç acıtan bir film.

🎥 Her
İnsan yalnızlığı, duygusal bağımlılık ve ilişkiyi aslında neyle doldurmaya çalıştığımız üzerine… Çok hisli ve düşündüren bir yapım.

🎥 Bonus: 303 (2018)
Yolda tanışan iki yabancı, karavanla Avrupa’yı gezerken birbirlerinin düşünce dünyasını, aşkı, ilişkileri, özgürlüğü tartışıyor. İlişkiyi sadece aşk olarak değil, hayat ve fikir yolculuğu olarak da anlatan naif ve akıcı bir film. Özellikle “sen ne istiyorsun?” diye kendine sormayı unutanlar için. “İlişkiye çok güzel örnek bir film.”

Aklıma gelenler bunlar.
Siz de bu ve benzeri konular etrafında dönen film ya da kitap önerilerinizi bırakın.
Kim bilir, belki burada kendi Nirvana’sını bulacak birileri çıkar.