---
title: "Aralık 25: Yaradan Öteye Bakmak"
description: 25 Aralık.
url: https://www.umutgulacti.com/blog/aralik-25-yaradan-oteye-bakmak
type: article
image: https://www.umutgulacti.com/Upload/blog/2025/12/CbTeVFTzwuMXe6wME4ZqvQ.jpeg
date: 2025-12-25
modified: 2026-09-05
author: Umut Gülaçtı
category: Yazılar
lang: tr-TR
---

# Aralık 25: Yaradan Öteye Bakmak

![Aralık 25: Yaradan Öteye Bakmak](https://www.umutgulacti.com/Upload/blog/2025/12/CbTeVFTzwuMXe6wME4ZqvQ.jpeg)

> 25 Aralık.

25 Aralık.

Dışarıda soğuk, içeride ise geçmişin muhasebesi var. İnsan yılın sonuna yaklaşırken, farkında olmadan kendine doğru bükülüyor. Tüm yıl aldığımız hasarları, görünmez kazaları, ruhumuzdaki çizikleri birer ganimet ya da utanç belgesi gibi önümüze döküyoruz. İşte tam o anda, zihnin o loş odasında Haruki Murakami’nin sesi yankılanıyor:

 “Ama sonsuza dek oturup yaralarımıza bakamayız.” 

 Üye değilseniz bu linkten ücretsiz okuyabilirsiniz. 

Yaraya bakmak, aslında tuhaf bir konfor. Oraya bakarken zamanı durdururuz. “Canım yandı,” deriz ve bu haklılık bize, hayata karışmama mazereti verir. Yaranın başında beklediğimiz sürece, dışarıdaki hayatın kaotik akışından, yeni risklerden ve bilinmezlikten korunuruz. Acı, tanıdıktır. Ve insan, bilinmeyendense tanıdık bir acıyı tercih etmeye meyillidir.

 

Ancak 25 Aralık’ın bize fısıldadığı bir gerçek var: Zaman, bizim yasımıza saygı duyup duraklamıyor. 

Murakami’nin kastettiği şey, yarayı yok saymak ya da “acımadı ki” diyerek sahte bir güç gösterisi yapmak değil. Kastedilen, “bakışımızı” değiştirmek. Yaraya bakmak, teşhistir; ama sonsuza dek bakmak, esarettir. Eğer gözlerimizi o kesikten ayırmazsak, iyileştiğini, kabuk bağladığını, hatta o izin bizi biz yapan bir haritaya dönüştüğünü göremeyiz. Sadece kanı görürüz.

Bugün, o sandalyeden kalkma günü olabilir.

Belki de iyileşmek, yaranın tamamen kaybolması değildir. İyileşmek, yara orada dururken bile pencereden dışarı bakabilmek, bir kahve koyabilmek, yeni bir cümleye başlayabilmektir. Yaraya rağmen değil, yara ile birlikte yürümeye karar vermektir.

Aralık ayı biterken, kendimize verebileceğimiz en büyük hediye bu farkındalık olsun: Oturup izlediğimiz o şey, artık sadece geçmişin bir yankısı. Ve biz, o yankıdan daha büyüğüz.

Kapıyı açma vakti. Dışarıda, yaşanmayı bekleyen koca bir hayat var.
 Aralık 24: Umudun Sessiz Tarifi 
 Dün akşam, yılın bu son günlerine çok yakışan bir film izledik: Umudun Tarifi (An). medium.com 

 

Eğer içeriğimi beğendiyseniz ve daha fazlasını okumak isterseniz, web sitemi ziyaret etmeyi unutmayın: https://www.umutgulacti.com/ 

Sosyal medya hesaplarımı takip ederek güncel paylaşımlardan haberdar olabilirsiniz:

Twitter: https://x.com/umutgulacti369 

Medium: https://medium.com/@umutgulactiofficial 

Instagram: https://www.instagram.com/umutgulactiofficial/ 

TikTok: https://www.tiktok.com/@umutgulactiofficial 

Pinterest: https://tr.pinterest.com/umutgulacti/ 

Substack: https://umutgulacti.substack.com/ 

Destekleriniz için çok değerli, teşekkür ederim!

Destek olmak için bana bir kahve ısmarlayabilirsiniz :) ve E-Posta Bültenime de üye olabilirsiniz…

